Verjaardagsgeintje

"Heb je afgelopen weekend schade aan je auto gehad?"

"Neuh"

"Heb je je auto aan iemand uitgeleend?"

"Nee, ook niet"

"Anyway, er komt vanmiddag iemand van het lease-bedrijf om de schade te bekijken."

"Hmmm, ben benieuwd waar dit nou ineens over gaat..."

Zo begon het gesprek met Kay op de dag voor mijn verjaardag. 's Middags werd ik door Cathy gebeld met de vraag of ik even naar de receptie van ons gebouw wilde komen, want de schade zou worden gechecked. Ik dus naar beneden. Daar aangekomen werd ik door opvallend veel collega's doorverwezen naar de man van het lease-bedrijf. Hij bleek een foto te hebben van de auto en het kenteken waardoor ik toch een beetje begon te twijfelen of er tijdens het weekend echt niks raars was gebeurd. Dit was inderdaad onze auto, dat viel niet te ontkennen. Meteen daarna kwam een andere envelop tevoorschijn en werd ik doorverwezen naar de dames die zich bij de receptie hadden verzameld. Ze lieten het bewijs zien van wat de auto met hun had "uitgespookt". Kijk maar even mee:

Het was een geintje van m'n collega's Anna, Kay en Cathy om me te foppen voor mijn verjaardag. Gelukkig hebben ze er weinig van geleden :)

Duikboot

Het is zover; ik heb mijn duikbrevet. Vorig jaar al begonnen met de theorie en afgelopen week kon ik dan eindelijk mijn buitenduiken doen om zo het laatste deel van de curus af te ronden. Hier in het noorden is er maar een korte periode (van mei t/m september) om in zee te duiken en door de typhoon van laatst is het een paar keer uitgesteld. Maar deze week was het dan eindelijk zover. Ik was wel benieuwd of ik de theorie nog een beetje kende, maar gelukkig bleek dat geen probleem te zijn. Om te kunnen duiken moesten we via de rotsen het water in en uit. Met de zware duikspullen aan over de rotsen lopen, daar je flippers aan doen, bril op en dan ook nog zorgen dat je niet valt...dat vond ik het moeilijkst en zwaarts van de hele cursus! Ondanks dat het zicht niet verder dan 5 meter was, heb ik toch al veel mooie, gekleurde vissen kunnen zien. Mogen er nog vele duiken volgen.

Tyfoon Morakot

Van ongeveer juli tot en met september is het tyfoonseizoen in Taiwan. Het was lang rustig geweest, maar een week geleden kwam de eerste tyfoon van dit jaar over, genaamd Morakot. De dagen voor de storm viel er al veel regen en werd de wind steeds sterker. We konden op het Taiwanese weercentrum volgen dat de storm richting het noorden van Taiwan kwam en dus over Taipei zou gaan. De overheid had voor de vrijdag 7 Aug een "typhoon day" afgekondigd, wat betekent dat alle bedrijven en scholen dicht gaan en Ralph dus niet hoefde te werken. De reden hiervoor is dat men uit veiligheidsredenen wil voorkomen dat mensen de straat op gaan. Op zee had Morakot windsnelheden gehaald van bijna 200 km per uur (categorie 3), maar gelukkig zwakte de storm op het land af tot een categorie 1 (120-150 km/per uur). Deze tyfoon bracht echter enorme hoeveelheden regen met zich mee en op sommige plaatsen in het zuiden van het land is wel 2,5 meter regen gevallen in 48 uur. Door deze hoeveelheid regen is vooral het zuiden van het land zwaar getroffen en heeft zich daar een groot drama afgespeeld. Op de zaterdag na de typhoon konden we in Taipei alweer gewoon de straat op en was het normale leven weer begonnen. In het zuiden echter zijn er wegen, bruggen en huizen weggespoeld, dorpen door modderstromen bedolven en worden er nog veel mensen vermist. Een dikke week na de tyfoon begint langzamerhand duidelijk te worden hoeveel schade Morakot heeft aangericht: het dodental ligt al boven de 120 en meer dan 500 mensen worden nog vermist.