Verjaardagsgeintje

"Heb je afgelopen weekend schade aan je auto gehad?"

"Neuh"

"Heb je je auto aan iemand uitgeleend?"

"Nee, ook niet"

"Anyway, er komt vanmiddag iemand van het lease-bedrijf om de schade te bekijken."

"Hmmm, ben benieuwd waar dit nou ineens over gaat..."

Zo begon het gesprek met Kay op de dag voor mijn verjaardag. 's Middags werd ik door Cathy gebeld met de vraag of ik even naar de receptie van ons gebouw wilde komen, want de schade zou worden gechecked. Ik dus naar beneden. Daar aangekomen werd ik door opvallend veel collega's doorverwezen naar de man van het lease-bedrijf. Hij bleek een foto te hebben van de auto en het kenteken waardoor ik toch een beetje begon te twijfelen of er tijdens het weekend echt niks raars was gebeurd. Dit was inderdaad onze auto, dat viel niet te ontkennen. Meteen daarna kwam een andere envelop tevoorschijn en werd ik doorverwezen naar de dames die zich bij de receptie hadden verzameld. Ze lieten het bewijs zien van wat de auto met hun had "uitgespookt". Kijk maar even mee:

Het was een geintje van m'n collega's Anna, Kay en Cathy om me te foppen voor mijn verjaardag. Gelukkig hebben ze er weinig van geleden :)

Duikboot

Het is zover; ik heb mijn duikbrevet. Vorig jaar al begonnen met de theorie en afgelopen week kon ik dan eindelijk mijn buitenduiken doen om zo het laatste deel van de curus af te ronden. Hier in het noorden is er maar een korte periode (van mei t/m september) om in zee te duiken en door de typhoon van laatst is het een paar keer uitgesteld. Maar deze week was het dan eindelijk zover. Ik was wel benieuwd of ik de theorie nog een beetje kende, maar gelukkig bleek dat geen probleem te zijn. Om te kunnen duiken moesten we via de rotsen het water in en uit. Met de zware duikspullen aan over de rotsen lopen, daar je flippers aan doen, bril op en dan ook nog zorgen dat je niet valt...dat vond ik het moeilijkst en zwaarts van de hele cursus! Ondanks dat het zicht niet verder dan 5 meter was, heb ik toch al veel mooie, gekleurde vissen kunnen zien. Mogen er nog vele duiken volgen.

Tyfoon Morakot

Van ongeveer juli tot en met september is het tyfoonseizoen in Taiwan. Het was lang rustig geweest, maar een week geleden kwam de eerste tyfoon van dit jaar over, genaamd Morakot. De dagen voor de storm viel er al veel regen en werd de wind steeds sterker. We konden op het Taiwanese weercentrum volgen dat de storm richting het noorden van Taiwan kwam en dus over Taipei zou gaan. De overheid had voor de vrijdag 7 Aug een "typhoon day" afgekondigd, wat betekent dat alle bedrijven en scholen dicht gaan en Ralph dus niet hoefde te werken. De reden hiervoor is dat men uit veiligheidsredenen wil voorkomen dat mensen de straat op gaan. Op zee had Morakot windsnelheden gehaald van bijna 200 km per uur (categorie 3), maar gelukkig zwakte de storm op het land af tot een categorie 1 (120-150 km/per uur). Deze tyfoon bracht echter enorme hoeveelheden regen met zich mee en op sommige plaatsen in het zuiden van het land is wel 2,5 meter regen gevallen in 48 uur. Door deze hoeveelheid regen is vooral het zuiden van het land zwaar getroffen en heeft zich daar een groot drama afgespeeld. Op de zaterdag na de typhoon konden we in Taipei alweer gewoon de straat op en was het normale leven weer begonnen. In het zuiden echter zijn er wegen, bruggen en huizen weggespoeld, dorpen door modderstromen bedolven en worden er nog veel mensen vermist. Een dikke week na de tyfoon begint langzamerhand duidelijk te worden hoeveel schade Morakot heeft aangericht: het dodental ligt al boven de 120 en meer dan 500 mensen worden nog vermist.

Met de Bootjes naar het meer

Met de ouders van Paula zijn we een aantal dagen naar Sun Moon Lake en omgeving geweest. In de buurt van het stadje Puli staat een van de meest bijzondere boedistische tempels van Taiwan; de 43 verdieping tellende Chung Tai Chan Temple. Een heel modern complex met veel marmer en fraaie beelden. In de tempel bevindt zich nog een houten pagode van 7 verdiepingen, maar helaas konden we die niet van dichtbij bekijken.  

  

  

Na het tempelbezoek zijn we naar Sun Moon Lake gereden. Meestal is het bewolkt of mistig bij het meer, maar deze keer hadden we het geluk dat het erg helder was en mochten we genieten van de mooie uitzichten. Een rondje om het meer langs de Wenwu tempel met zijn mooie gouden belletjes, bakje koffie op het terras en lekker genieten van de ondergaande zon.

  

In de buurt van het meer is het Formosan Aboriginal Cultural Village. Wat we voor ons vertrek niet van Taiwan hadden verwacht, is dat er veel aboriginals in Taiwan wonen.  Taiwan heeft meer dan 10 indigious tribes en in het park kun je de vroegere huizen, klederdracht en rijke aboriginal historie van Taiwan bekijken. Een groot deel van het park is echter gewoon een  kermis met attracties als een wildwaterbaan, achtbaan en veel eten en lawaai. Uiteindelijk is dat waar de Taiwanezen echt voor hun bed uit komen.

  

Hondenwagen

In Taiwan zijn ze dol op honden en dan bedoelen we niet om ze op te eten! In de winter worden de honden warm aangekleed en vind je overal kledingwinkels voor honden. Daar vind je ook de speciale kinderwagens voor honden want je kunt ze natuurlijk niet zelf laten lopen. In de Taiwanese doe-het-zelf-zaak vonden we de nieuwste aanwinst voor honden.

De wedstrijd

Na vele weken "hard" trainen was het dan eindelijk zo ver voor de drakenbootrace. Gekleed in het oranje en klaar om de Nederlandse eer te verdedigen. 

Tegenstanders: een politieteam en 2 studententeams. 

Doel: bij eerste twee eindigen om door te mogen gaan naar de volgende ronde. 

Na een woelige start hadden we toch snel en goed de slag te pakken... 500 meter keihard roeien en.....als 3e over de finish!! Een goede tijd, maar de plaatsing geldt. Dus helaas was het voor de Oranje bezemboot na 1 ronde al voorbij. Maar het was een super ervaring om mee te maken!! Na de wedstrijd nog een laatste keer samen in onze trainingskroeg gegeten en de race besproken. Zelfs deze spierballen konden ons niet aan de overwinning helpen ;)

  

Japan

Hoog op ons "landenbezoeklijstje" stond al een lange tijd Japan. Ralph was hier al een paar keer geweest voor zijn werk en had mij toch ook aardig enthousiast gemaakt. Nu hadden we dan eindelijk de kans om daar eens met z'n tweeën een week naar toe te gaan. We hebben ervoor gekozen om in deze week de hoofdstad Tokyo en de oude hoofdstad Kyoto te bezoeken. Na 3,5 uur vliegen kwamen we in Tokyo aan. Tokyo is een ontzettend bruisende, nieuwe, moderne stad met overal leuke gezellige eetgelegenheden en barretjes, iets wat je in Taiwan echt goed moet zoeken. We hebben hier 3 dagen door de stad gestruind en onder andere het Imperial Palace, een traditionele Japanse tuin en het zakengebied met gave hoge gebouwen en neon lichten bezocht. Daarnaast zijn we naar Tsukiji, de grootste vismarkt ter wereld geweest: overal vis, groot en klein en heel veel soorten die we nog nooit gezien hadden. In de wijk Asakusa hebben we nog een traditioneel feest mee gemaakt. 's Avonds nog gezellig wat gegeten en gedronken met Amanda en Bart, die toevallig die week ook in Japan waren.

 

 

 

Na Tokyo zijn we met de Shinkansen (hogesnelheidstrein) naar Kyoto gegaan. In iets meer dan 2 uur hebben we dik 500 km afgelegd! Kyoto is een totaal andere stad dan Tokyo: hier bijna geen hoogbouw maar juist heel veel oude tempels en gezellige straatjes. Hier kun je nog veel van de oude Japanse cultuur terugvinden. We hebben de stad op de fiets verkend; we zagen onder andere een gouden tempel en veel smalle steegjes met mooie oude huizen. Daarnaast kom je de traditionele geisha's hier ook nog tegen, echt heel bijzonder om te zien.  Ook zijn we nog een dagje naar Nara geweest; een stad met een lange geschiedenis waar ook weer een groot aantal tempels te vinden was en een Buddha van wel 15m hoog. 

 

 

 

 

 

 

Kyoto is een stad die je absoluut niet mag missen als je in Japan bent.