Nieuw Zeeland (1)

Eindelijk was het dan zo ver.... onze vakantie in Nieuw Zeeland kon van start. De campervan was geregeld en we hadden de route op hoofdlijnen uitgestippeld. Via HongKong en Auckland kwamen we in Christchurch aan waar onze reis zou beginnen. ’s Avonds lekker uit eten, waar we meteen kennis maakten met de portiegrootte... enorm!! Een voorgerecht heb je dus niet nodig ;) Na het eerste nachtje in het hotel konden we de volgende dag uitgerust de campervan ophalen. Onze “Queenie” zag er goed uit en we zijn meteen doorgereden naar onze eerste bestemming: Lake Tekapo. Dit meer is zo ontzettend mooi blauw dat het bijna onwerkelijk over komt. Het water van dit meer komt van de glestjers en de sedimenten in dit water geven deze intens blauwe kleur. De volgende dag vroeg opgestaan en een wandeling naar Mt John gemaakt voor een mooi uitzichtpunt over het meer en de omringende bergen.

Na de wandeling ging de route verder naar Mount Cook. Met 3755 meter is dit de hoogste berg van Nieuw Zeeland. Aan de voet van de berg hebben we onze campervan geplaatst en zijn we begonnen aan de wandeling in de Hooker valley (ja, echt waar zo heet het echt) naar Mount Cook. Tijdens de wandeling kregen we een steeds beter zicht op de enorme berg en hoorden we onderweg zo nu en dan ook nog een lawine. Gelukkig ligt er in deze tijd van het jaar niet veel sneeuw, anders loop je daar toch iets minder op je gemak....

De dagen daarna hebben we ons vermaakt in Queenstown waar we heerlijk hebben gegeten en in een jetboat over het meer hebben gescheurd. Bungyjumpen dit keer niet gedaan. Verder nog gewandeld in de bergen rodom de stad.

De Doubtful Sound stond hoog op ons verlanglijstje in Nieuw Zeeland. We hadden van te voren een overnight cruise geboekt en we kwamen via een boottocht over Lake Manapouri en een bustocht van een uur, aan bij de Sound. Daar lag de “Fjordland Navigator” al op ons te wachten. Hiermee zijn we door de Sound gevaren en hebben we kunnen genieten van de prachtige omgeving. Ook met de kajak het water op geweest en konden we de natuur van nog dichter bij ervaren. Heerlijk gegeten en lekker geslapen om ’s ochtends op tijd op te staan voor de zonsopgang. Dit keer geen heldere dag maar de mist en regen maakt deze Sounds juist zo bijzonder.

We hebben ook de weg naar de Milford Sound gereden en onderweg kregen we bezoek van de bekende vogels van Nieuw Zeeland: de Kea’s. Deze zeer slimme vogels vind je op de plekken waar ze denken eten van de mensen te kunnen krijgen en als je het niet geeft, komen ze het zelf wel halen.

Holland Dagen

Nederland heeft een rijke historie in Taiwan en met name in Tainan. In de 17e eeuw was Formosa, zoals Taiwan vroeger heette, tijdelijk in handen van de VOC. Op een van de vele historische Nederlandse plekken in Tainan werd dit jaar voor de 3e keer de Holland Dagen gehouden. Duizenden Taiwanezen komen op dit Hollandse evenement af om met onze cultuur kennis te maken. Ze eten onze culinaire hoogstandjes zoals bitterballen, snert, pannenkoeken en oliebollen en doen mee met oud Hollandse spellen als zaklopen, spekhappen en kaaslopen. En natuurlijk willen ze zich ook graag kleden in Hollandse klederdracht.

Paula was mee als vrijwilliger en mocht het weekend bij de Dutch Costume kraam staan en helpen bij het kleden van kinderen en volwassen in Hollandese klederdracht. En dat betekende vaak, heel vaak op de foto!

Snelle bolides in Singapore

In september zijn we naar Singapore geweest om daar af te spreken met Patrick en samen naar de Formule 1 te gaan. Ralph schreef hierover het volgende stukje voor het blad van de Nederlandse vereniging de Informosa:

Iemand met interesse in mooie, dure sportwagens kijkt in Singapore zijn of haar ogen uit. Net als in Taipei laat de nouveau riche zich daar graag zien in de nieuwste Italiaanse raspaarden, of de meest luxe Engelse limousines. Men is blijkbaar bereid een forse extra premie te betalen om de rest van de wereld te kunnen laten zien hoe succesvol ze zijn en, heel af en toe, om nog sneller naar het volgende stoplicht te sprinten dan hun buurman.

Maar helaas voor deze rijke lui is er altijd een overtreffende trap: de Formule1. Het geweld van deze machines is met geen woorden te beschrijven, de enorme acceleratie (0-100 km/u in minder dan 2 sec), het oorverdovend jankende geluid op topsnelheid (300+ km/u), en de helse knallen bij terugschakelen voor een bocht, daar kan geen huis-tuin-en-keuken Ferrari tegenop.

Vroeger zat ik op zondag voor de buis gekluisterd als mede-Limbo Jos “the boss” Verstappen weer in actie kwam in zijn Formule1 bolide. Keer op keer benieuwd of het hem toch eens zou lukken om een podiumplaats te bemachtigen, maar helaas had het circuit meestal een grindbak te veel... Maar wat zou het toch geweldig zijn om dat hele circus eens echt mee te maken!

Geduld is een schone zaak: onze Jos is inmiddels gedegradeerd naar de mini-kart met grasmaaier-motor en ik heb zelf eindelijk wat geld gespaard om een kaartje voor de F1 te kunnen kopen. Dus zodra we wisten dat op 27 September de enige nacht-race van seizoen 2009 op het stratencircuit van Singapore zou worden verreden, hebben we niet lang getwijfeld en de tickets gereserveerd. Voor vertrek nog snel de ‘spelregels’ van dit jaar bestudeerd en onderweg de namen van teams en rijders in het hoofd gestampt. Tja, je moet toch een favoriet hebben... Helaas had ING zich net dat weekend teruggetrokken als sponsor van het Oranje ING-Renault team vanwege een opzettelijke crash tijdens dezelfde race van vorig jaar. Daarom maar gekozen voor Lewis Hamilton van team McLaren-Mercedes.

Het zou bovendien ons eerste bezoek aan Singapore worden. Een ideale combinatie, want overdag voor de races kon er nog volop geshopt en ge-sight-see-d worden (Paula dus ook blij). Verder was er nog volop entertainment op en rond het havengebied waar de wedstrijd plaatsvond. Zo waren er bekende DJ’s en optredens van o.a. Beyoncé, No Doubt, en jawel, de Backstreet Boys. Na twee avonden van trainingen en qualificaties was het dan zover dat het racegeweld echt van start ging. Gewapend met oordoppen en camera waren we er helemaal klaar voor. Er werd op het scherpst van de snede gereden met een paar kleine crashes die we (helaas) niet konden zien vanuit onze plek vlak langs de baan. Na 62 ronden zweten, voor coureurs en publiek, ging onze Lewis als eerste over de finish in een prachtig verlicht Singapore. Volgend jaar gewoon weer.

Wijn proeven

Wijn proeven @ Sommelier in Taipei

Goudmijn

Een tijdje gelden zijn we met Rob en Carlijn naar het Gold Ecological Park bij Jinguashi in het noorden van Taiwan geweest. Jinguashi was vroeger een bloeiende koper- en goud mijnstad. In 1889 was er voor het eerst goud ontdekt en later ook koper. Tijdens de bezetting van Taiwan door Japan hebben er krijgsgevangenen in de mijnen gewerkt. In de Benshan Five Tunnels kun je door een oude mijntunnel lopen, natuurlijk wel met de juiste veiligheidseisen...

Verjaardagsgeintje

"Heb je afgelopen weekend schade aan je auto gehad?"

"Neuh"

"Heb je je auto aan iemand uitgeleend?"

"Nee, ook niet"

"Anyway, er komt vanmiddag iemand van het lease-bedrijf om de schade te bekijken."

"Hmmm, ben benieuwd waar dit nou ineens over gaat..."

Zo begon het gesprek met Kay op de dag voor mijn verjaardag. 's Middags werd ik door Cathy gebeld met de vraag of ik even naar de receptie van ons gebouw wilde komen, want de schade zou worden gechecked. Ik dus naar beneden. Daar aangekomen werd ik door opvallend veel collega's doorverwezen naar de man van het lease-bedrijf. Hij bleek een foto te hebben van de auto en het kenteken waardoor ik toch een beetje begon te twijfelen of er tijdens het weekend echt niks raars was gebeurd. Dit was inderdaad onze auto, dat viel niet te ontkennen. Meteen daarna kwam een andere envelop tevoorschijn en werd ik doorverwezen naar de dames die zich bij de receptie hadden verzameld. Ze lieten het bewijs zien van wat de auto met hun had "uitgespookt". Kijk maar even mee:

Het was een geintje van m'n collega's Anna, Kay en Cathy om me te foppen voor mijn verjaardag. Gelukkig hebben ze er weinig van geleden :)

Duikboot

Het is zover; ik heb mijn duikbrevet. Vorig jaar al begonnen met de theorie en afgelopen week kon ik dan eindelijk mijn buitenduiken doen om zo het laatste deel van de curus af te ronden. Hier in het noorden is er maar een korte periode (van mei t/m september) om in zee te duiken en door de typhoon van laatst is het een paar keer uitgesteld. Maar deze week was het dan eindelijk zover. Ik was wel benieuwd of ik de theorie nog een beetje kende, maar gelukkig bleek dat geen probleem te zijn. Om te kunnen duiken moesten we via de rotsen het water in en uit. Met de zware duikspullen aan over de rotsen lopen, daar je flippers aan doen, bril op en dan ook nog zorgen dat je niet valt...dat vond ik het moeilijkst en zwaarts van de hele cursus! Ondanks dat het zicht niet verder dan 5 meter was, heb ik toch al veel mooie, gekleurde vissen kunnen zien. Mogen er nog vele duiken volgen.